( 1 ) و نسبت به تو از همه بيشتر كمك كارند ( كم خرج و پركارند ) يادشان آورى و به تو كمك دهند و اگر از يادشان ببرى يادت كنند ، پر گفتارند به فرمان خدا ، پر جهشند در فرمان خدا ، براى دوستى با پروردگارشان دل از همه چيز برداشته‌اند و براى فرمان‌برى مالك خود از دنيا در هراسند به سوى خدا عز و جل و به دوستى او از دل نگريسته‌اند و دانسته‌اند كه همين را بايد منظور داشت كه مقامش بزرگوار است ، دنيا را چون باراندازى منزل ساز كه در آن بار نهى و سپس بكوچى يا چون مالى كه در خواب بينى و چون بيدار شوى چيزى از آن با تو نباشد ، به راستى من همانا اين را براى مثلى آوردم ، زيرا دنيا در چشم خردمندان و خداشناسان چون سايه ، پس از ظهر بىپايه است . اى جابر ، نگهدار آنچه را خدا عز و جل رعايتش را خواسته از دين و حكمت او و خواستار مشو از آنچه برايت نزد او است جز آنچه را از آن او در نزد خوددارى . اگر دنيا بجز آنچه براى تو ستودم باشد ( يعنى در نظر تو غير از آن جلوه كرده و تو را به خود مطمئن ساخته است ) بايد نقل مكان كنى به خانه‌اى كه در آن رضايت خدا را توانى جست و عذر از تقصيرات خود توانى خواست ، به جان خودم بسا كس به چيزى حريص و آزمند است كه چون به دستش آيد بدان بدبخت شود ، و بسا ناخواه امرى كه چون فراهمش گردد بدان سعادتمند گردد و اين است گفتار خدا عز و جل پ 141 سوره آل عمران ) : « و هر آينه بيازمايد خدا كسانى را كه گرويدند و محو كند كافران را » . ( 2 ) 17 - ابو ذر ( رحمه اللَّه ) خدا دنيا را از طرف من نكوهش كناد پس از دو قرصه نان جو كه يكى را چاشت سازم و ديگرى را